Matt Renshaw heeft met een schitterende eerste Test-eeuw in meer dan negen jaar Australië de controle gegeven in de eerste Test van de langverwachte serie tegen Zuid-Afrika. Australië eindigde op 390 all out, met Renshaw die 190 scoorde en Pat Cummins die 43 maakte. Mulder nam 4 wickets voor 68. Zuid-Afrika stond na de eerste dag op 27 voor 1, met Markram op 15 not out. Hazlewood nam 1 wicket voor 9.
Na veel discussie over de problemen in de bovenste regionen van de order op dag één, boekte Renshaw in Durban een knap, persoonlijk recordinnings van 190 uit 397 ballen. Daarmee bewees hij overtuigend dat hij deel moet uitmaken van de toekomst van Australië.
De 30-jarige Renshaw werd geboren in Middlesbrough en was een jeugdvriend van de Engelse captain Joe Root. Hun vaders speelden samen in Engelse clubcricket. Toen hij zeven was, verhuisden zijn ouders van het Verenigd Koninkrijk naar Nieuw-Zeeland en later naar Australië.
Renshaw redde Australië van 124 voor 6 en bracht de ploeg naar 390 all out. Zijn innings kan de wedstrijd bepalen en het was tegelijk een statement van een speler wiens interlandcarrière wisselvallig is verlopen.
“Ik vind hem een goede speler,” zei oud-Australisch slagman Simon Katich op SEN Radio. “Toen hij net debuteerde, vond ik hem al een goede speler, ook al vonden anderen dat hij te verdedigend speelde.
Ik denk dat dit is wat deze ploeg nodig heeft en waar ze al tijd naar verlangt.”
Renshaw toonde indrukwekkend geduld en veerkracht. Hij liet bijna alle ballen die hij moest laten gaan, of verdedigde ze.
Renshaw maakte in januari 2017 183 runs in zijn vierde Test tegen Pakistan, nadat hij op 20-jarige leeftijd zijn debuut had gemaakt. Daarna kwam hij in tien Tests verspreid over twee periodes slechts tot een gemiddelde van 19,41, voordat hij eerder dit jaar werd teruggeroepen.
“Na een paar jaar buiten het team kreeg ik in 2023 de kans. Je denkt dan dat je nooit meer zo’n kans krijgt,” zei Renshaw.
“Toen ik de bal raakte om mijn honderd te maken, schreeuwde ik het uit: ‘ga, ga, ga!’ Het kwam allemaal in één keer binnen. Het was echt bijzonder.”
Tegen Zuid-Afrika sloeg de linkshandige slagman op dag één slechts drie boundaries. Hij speelde slechts 14,2 procent van de ballen aan om zijn eerste 50 runs te maken, het laagste percentage van de bovenste order van Australië. Op dag twee zette hij zijn terughoudende aanpak voort. Hij liet veel ballen gaan en scoorde vooral square of achter de wicket.
In de ochtend breidde hij zijn partnerschap met captain Pat Cummins uit tot 86. Daarna bouwde hij met nummer 10 Nathan Lyon een stand van 134 op, waarmee hij de Zuid-Afrikaanse bowlers frustreerde en uitputte.
Renshaw nam het initiatief wanneer dat nodig was en beschermde Lyon tegen het tempo van Anrich Nortje. Naarmate het partnerschap groeide, werd hij steeds agressiever en voegde hij meer boundaries toe.
Hij voegde nog 21 runs toe met nummer 11 Josh Hazlewood en werd kort na de theepauze in de eerste over na de pauze uitgeschakeld.
Lost Renshaws innings het bovenste orderprobleem van Australië op?
Renshaws uitstekende innings heeft Australië in een sterke positie gebracht om voor de overwinning te gaan. Ook Ryan Rickelton van Zuid-Afrika, die na drie ballen voor een duck uitviel in de 8,4 overs voordat de slechte licht het spel stillegde, speelde een rol in die positie. De pitch vlakte op dag twee uit, maar er wordt verwacht dat er later in de Test weer draai in komt.
De serie is zeer verwacht, omdat het een herhaling is van de finale van het vorige jaar van het World Test Championship, die door de Proteas werd gewonnen.
Het is ook de derde van mogelijk 21 Tests voor Australië voordat de Ashes volgende zomer eindigen. Renshaw heeft zijn directe toekomst waarschijnlijk veiliggesteld, maar zijn innings neemt niet alle vragen over de samenstelling van de ploeg weg.
Toen hij in augustus werd teruggeroepen, nam hij de plek van Jake Weatherald als opener over. Voor deze Test schoof hij echter door naar nummer vijf, omdat Cameron Green buiten de ploeg viel.
Nic Maddinson opende naast Travis Head. Daarmee kreeg Australië sinds het afscheid van David Warner de elfde verschillende openingscombinatie. Maddinson maakte op dag één een duck van 33 ballen. Green, de vaste nummer vijf, zal naar verwachting terugkeren. Een oplossing voor de problemen bovenaan zou dus kunnen zijn om Renshaw weer naar de opening te schuiven.
Dat zou hem weer samenbrengen met Head, die in de Ashes verrassend als opener speelde en daarmee indrukwekkend presteerde. Head maakte eeuwen in Perth, Adelaide en Sydney tegen Engeland. Sindsdien heeft hij zich echter kwetsbaar getoond. In vier innings daarna haalde hij geen 22 runs.
Renshaw zou ook in de middenorde kunnen blijven spelen en Green zou dan kunnen terugkeren voor de andere allrounder Beau Webster. Dan zou Australië nog steeds op zoek blijven naar een vaste openingscombinatie.
“Geen idee,” zei Renshaw over de beslissing die nog komt. “Dat ligt ver boven mijn pay grade.
Wat het beste is voor het team, dat is voor mij de juiste keuze. Ik maak me er niet druk om.”